Omerta terrormachine #11

Το 11ο τεύχος του Omerta skinzine είναι γεγονός. Σ' αυτή την έκδοση μπορείτε μεταξύ άλλων να διαβάσετε και συνέντευξη αυτόνομου συναγωνιστή των Μαύρων Ταξιαρχιών.

Νοσταλγοί του Μέλλοντος: το πρώτο βιβλίο για τον Αυτόνομο Εθνικισμό

Στις 15 Φεβρουαρίου πρόκειται να κυκλοφορήσει η πρώτη εκδοτική προσπάθεια Αυτόνομων Συναγωνιστών σε μορφή βιβλίου. Για προπαραγγελίες μπορείτε να απευθύνεστε στο email: ediktyo@hotmail.gr, ενώ τις ημέρες κυκλοφορίας του θα ανακοινωθούν αναλυτικά τα σημεία διανομής του σε όλη την Ελλάδα. Από το προλογικό σημείωμα του βιβλίου "Νοσταλγοί του Μέλλοντος" τα παρακάτω:

"Καρπός συλλογής αρθρογραφίας για περισσότερο από έναν χρόνο, το βιβλίο αυτό έρχεται όχι μονάχα να καλύψει κάποιο κενό στα πλαίσια των όποιων θεωρητικών αναζητήσεων, αλλά επιπρόσθετα να δώσει νέα ώθηση για το μέλλον, αποτυπώνοντας και αναδεικνύοντας μια νέα τάση για τον ελληνικό Εθνικισμό. Σε αυτό το μικρό μα τόσο σημαντικό για εμάς βιβλίο αποτυπώνονται καταθέσεις ψυχής κάποιων νέων ανθρώπων που θέλουν να προβάλλουν μια νέα, εναλλακτική θεώρηση τόσο της ιδεολογίας τους, όσο και της πρακτικής της εφαρμογής στην Ελλάδα του σήμερα. Το μικρό αυτό πόνημα αποτελεί τυπικά μια συλλογή κειμένων Αυτόνομων Εθνικιστών, όμως ουσιαστικά φιλοδοξούμε να καταστεί κάτι πολύ πιο σημαντικό: ένα εργαλείο για την ανάπτυξη ενός νέου ρεύματος, ένα σημείο αναφοράς σε κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο για τη νέα γενιά Εθνικιστών, μακρυά από τη στασιμότητα και τη σαπίλα του μορφώματος που καλείται "χώρος" και καταστρέφει μαζί με το σύστημα καθημερινά την Πατρίδα μας. Ευχόμαστε λοιπόν, ο πρώτος κύκλος της εκδοτικής μας προσπάθειας να αποτελέσει ένα χρήσιμο εφόδιο για την ενσυνείδητη σκέψη και δραστηριότητά μας."

 http://www.ediktyo.gr

Το βιβλίο θα διατίθεται και στην Κύπρο. Για παραγγελίες στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο   mavrestaksiarhies@hotmail.com

Οι Σουηδοί Steelcapped Strength στο ελληνικό Skinhouse

Αντίστροφη μέτρηση για μια ακόμα δυναμική - όπως αναμένεται - συναυλία στο ελληνικό Skinhouse. Μια σεβαστή και ιστορική skinhead μπάντα της σκηνής μας, οι Σουηδοί Steelcapped Strength, έρχονται στη χώρα μας για μια ζωντανή εμφάνιση στον χώρο που φιλοξενεί τα μουσικοπολιτικά δρώμενα, το ελληνικό Skinhouse. Μαζί τους οι δικοί μας Battle Dogs, με αρκετές διασκευές αλλά και νέα δικά τους κομμάτια. To Σάββατο 22 Ιανουαρίου, μετά τις 22.00, ανoίγουμε τη χρονιά με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Με την παρουσία σας ενισχύετε έναν ακόμα αυτοοργανωμένο χώρο και στηρίζετε τη σκηνή και τα ελληνικά συγκροτήματα. Περισσότερα για τη συναυλία και το Skinhouse, στην επίσημη σελίδα του.

www.skinhouse.gr

Οι Ιδέες δεν πεθαίνουν...Ελλάς - Κύπρος - Ένωσις!

...Για πολλούς ξεχασμένη η σημερινή ημέρα, για εμάς όμως όχι. Στις 15 Ιανουαρίου 1950 το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης εφαρμόστηκε στο νησί μας που στέναζε τότε ακόμα κάτω από τον βρετανικό αποικιοκρατικό ζυγό.

Ο περήφανος (τότε) λαός της Κύπρου αξίωσε το αυτονόητο: «Την Ένωσιν της Κύπρου με την Ελλάδα». Παρ’ όλα αυτά οι δυνάστες της πατρίδας μας δεν πραγματοποίησαν ποτέ το παλλαϊκό και προαιώνιο αίτημα του Κυπριακού Ελληνισμού. Γι’ αυτό και η ΕΟΚΑ υπό την καθοδήγηση του Γεωργίου Γρίβα ανέλαβε να εκπληρώσει το αίτημα αυτό, πραγματοποιώντας τον ένοπλο απελευθερωτικό αγώνα του ’55-’59 και γράφοντας τις πιο λαμπρές σελίδες της κυπριακής ιστορίας.

Αν και η  ΕΟΚΑ στρατιωτικά ήταν ανίκητη οι προδότες του Έθνους, οι αποικιοκράτες και ο αιώνιος δυνάστης της οικουμένης κατόρθωσαν η πολυπόθητη Ένωση να μην γίνει ποτέ πραγματικότητα, υπογράφοντας τις προδοτικές συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου και ανακηρύσσοντας την Κύπρο «ανεξάρτητο» κράτος. Το σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν δύνατο να λειτουργήσει και γι’ αυτό οδηγηθήκαμε στα προσχεδιασμένα που ακολούθησαν (τουρκική ανταρσία, τουρκική εισβολή κ.ό.κ).

Ως Εθνικιστές καμία συμπάθεια δεν τρέφουμε προς την Κυπριακή Δημοκρατία και το δοτό της σύνταγμα, παρά την αναγκαιότητα αυτή τη στιγμή της προσωρινής ύπαρξής της. Εξάλλου οι υμνητές της ΚΔ, οι οποίοι δηλώνουν αντι-ομοσπονδιακοί καλά κάνουν να καταλάβουν ότι η «λύση» του 1960 δεν είναι κάτι πολύ διαφορετικό από αυτό στο οποίο σήμερα αντιτίθενται.

Δηλώνουμε αμετανόητα Ενωτικοί και ποτέ δεν θα απαρνηθούμε το Σκοπό, που οδήγησε τους Ήρωες της ΕΟΚΑ και τόσους άλλους να θυσιασθούν για τη σπουδαιότερη Ιδέα της οικουμένης και για να παραμείνει η Κύπρος για πάντα ελληνική. Δεν θα συμβιβαστούμε για χάρη της πολιτικής ορθότητας που θέλει κάθε Έλληνα Κύπριο να βλέπει την Ένωση σαν κάτι ξεπερασμένο και ανέφικτο.

Γιατί οι Ιδέες δεν πεθαίνουν…

ΕΛΛΑΣ - ΚΥΠΡΟΣ - ΕΝΩΣΙΣ

Η ανάγκη του "ηγέτη" (από ediktyo.gr)

Ένα αξιόλογο άρθρο που δημοσιεύτηκε στο ediktyo.gr μπορείτε να διαβάσετε πιο κάτω όσον αφορά το "καυτό" θέμα του ηγέτη, το οποίο απασχολεί πολλούς του "χώρου" και στην Κύπρο, όπου ο τρόπος δράσης και έφκρασης των ιδεών μας νοσεί.

"Ένα από τα συνεχώς επαναπροκύπτοντα ζητήματα που απασχολούν τον ιδεολογικό χώρο, στα πλαίσια του οποίου αναπτύσσεται η αυτόνομη δράση, είναι αυτό του ζητήματος του ηγέτη. Καλώς ή κακώς, η έννοια του fuhrer-prinzip, του δόγματος του αρχηγού, το οποίο κυριάρχησε στα μεσοπολεμικά πολιτικά μορφώματα που πρέσβευαν αξίες εθνικές και φυλετικές (εθνικοσοσιαλισμός, φασισμός, φρανκισμός, ακόμη αν θέλετε και ο δικός μας Μεταξάς) έχει εμποτίσει την κουλτούρα αυτών που και σήμερα επιλέγουν να αγωνιστούν για αξίες όπως η φυλή και το Έθνος. Πολλοί σύντροφοι, απογοητευμένοι από προϋπάρχουσες καταστάσεις επιλέγουν να αγωνιστούν στο πλαίσιο της αυτονομίας, παραμένουν όμως πεπεισμένοι για την ανάγκη κάποια στιγμή να προκύψει ένας "ηγέτης", ένας επικεφαλής, ο οποίος θα "ενώσει", "συντονίσει" και τελικά "οδηγήσει" το κίνημα σε κάποια "νίκη".

Δεν είναι σκοπός του κειμένου αυτού να σχολιάσει την μονολιθικότητα ή τον μεσσιανισμό (ιδεολογική αντίθεση στην ζώσα φύση του εθνικισμού – φυλετισμού) τέτοιων απόψεων. Δεν αντιτίθεμαι στην πιθανότητα να υπάρξει κάποια στιγμή κάποιος άνθρωπος γύρω από τον οποίο να συνασπισθούν άλλοι άνθρωποι. Το να προβάλλεται όμως αυτό ως μονόδρομος ενός κινήματος είναι αν μην τι άλλο αστείο. Ίσως στην τελική πιο αστείοι είναι αυτοί που αυτοδιαφημίζονται ως "ηγέτες", αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Εδώ όμως νομίζω ότι πρέπει να θέσω την άποψή μου, για την "οργανωτική" πορεία του κινήματος των Αυτόνομων Εθνικιστών (χωρίς εισαγωγικά, γιατί δεν πρόκειται για μια οργάνωση που επιλέγει το όνομα "Αυτόνομοι" αλλά για έναν ιστό ανθρώπων με κοινά σημεία και διαφορές). Δεν πιστεύω ότι σε καμία περίπτωση πρέπει να είναι φιλοδοξία του οποιουδήποτε να μεταβεί από την κατάσταση της αυτονομίας σε μια οργανωμένη πολιτική ομάδα, που αργά ή γρήγορα θα αντιμετωπίσει τα ίδια θέματα που αντιμετωπίζουν οι σημερινές οργανωμένες πολιτικές ομάδες. Η επιλογή της αυτονομίας, δεν μπορεί να έρχεται ως απάντηση στο πρόβλημα της "έλλειψης ηγέτη", αλλά μόνο στο πλαίσιο της απελευθέρωσης των δημιουργικών δυναμικών του κινήματος. Γι' αυτό και δεν υπάρχει κανένας λόγος, κανένας από εμάς να αναλωθεί σε αμφισβήτηση προσώπων και έριδες για το ποιος είναι ο "καλύτερος". Δεν ταιριάζω σε αυτό το πλέγμα. Δεν έχω θέση σε αυτό και τέλος.

Δεν μπορεί και δεν πρέπει να υπάρξουν "θέσεις" και "διακρίσεις". Το μοναδικό που πρέπει να υπάρχει είναι η καθημερινότητα. Μόνο ο αγώνας. Και με αυτή την προοπτική, θα ήταν άδικο να μας ζητήσει κανείς να καθορίσουμε το "μετά". Μας νοιάζει μόνο το πριν. Η κουλτούρα μας, ο αγώνας μας, το κίνημά μας. Θα πρέπει να παραδεχθούμε εδώ, ότι η διαχείριση της εξουσίας στον σύγχρονο κόσμο είναι κάτι στο οποίο δεν μπορούμε να ανταποκριθούμε. Εάν το σύστημα, ερχόταν σήμερα και μας έλεγε "παιδιά έχετε δίκιο, πάρτε την εξουσία, γιατί εμείς βαρεθήκαμε" πραγματικά δεν θα ξέραμε τι να την κάνουμε. Ή πιστεύει κάποιος ότι το "εθνικιστικό κίνημα" στην χώρα μας σήμερα, διαθέτει τους ανθρώπους που θα μπορούσαν να ασκήσουν εξουσία που τελικά θα απέβαινε εις όφελος της ιδέας και του λαού μας, χωρίς να πέσουν στις παγίδες του παγκόσμιου συστήματος εξουσίας; Φαντάζεστε κάποιον από τους "ηγέτες" του σήμερα να το κάνει αυτό;

Οι άνθρωποι που θα μπορέσουν να το κάνουν αυτό, είναι δυνατόν όμως να παραχθούν. Θα πρέπει να παραχθούν μέσα από μία συνεχή διαδικασία αγώνα, μέσα από τα σπλάχνα του ίδιου του κινήματος μας. Αυτός ο αγώνας όμως, για να φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα, θα πρέπει να αποστασιοποιηθεί από τα εσκαμμένα στα οποία μας έχουν περιορίσει και να μεταφερθεί στο δικό μας, επιθυμητό πεδίο μάχης. Η ιδέα των πολλαπλών, αυτοβιώσιμων πυρήνων έχει ακριβώς αυτή την λογική. Η δημιουργία οποιουδήποτε συνεκτικού οργανισμού, ξεκινά από την δημιουργία κυττάρων και τον πολλαπλασιασμό του. Ποτέ κανένας οργανισμός, δεν ξεκίνησε από τον εγκέφαλο και έβγαλε σιγά σιγά πόδια, κεφάλι και χέρια. Δεν υπάρχει καμία ανάγκη αυτή την στιγμή για την δημιουργία ενός "στρατού", (που στην πραγματικότητα θα αποτελείται από άτομα που δεν έχουν την παραμικρή δυνατότητα να ανταποκριθούν στις σημερινές προκλήσεις). Αυτό που χρειαζόμαστε είναι κύτταρα, στην πρωταρχική τους μορφή. Ομάδες ευέλικτες, δημιουργικές που όταν ωριμάζουν θα αναπαράγονται στην κοινωνία.

Δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε με βάση κανέναν -ισμό, το επιθυμητό αποτέλεσμα της προσπαθειάς μας, καθώς αυτοί οι -ισμοί τείνουν περισσότερο να απαντούν συγκεκριμένα οικονομικά και κοινωνικά ζητήματα της κάθε εποχής, παρά να σηματοδοτούν ιδεολογικές στάσεις. Για να το πω απλά. Δεν μπορώ να φανταστώ το είδος του οργανισμού που θα μπορούσε να προκύψει από την σύνθεση των κυττάρων – αυτόνομων ομάδων. Η ίδια η εξέλιξη θα πρέπει να φροντίσει ώστε αυτός να μπορεί να αντιμετωπίσει τα ζητήματα της εποχής στην οποία μπαίνουμε. Ας απελευθερωθούμε και ας δημιουργήσουμε. Δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ακριβώς μορφή θα πρέπει να έχει η ιδεολογία μας, στον νέο αιώνα. Δεν μπορούμε να προγραμματίσουμε με βάση αυτό που θέλουμε το μέλλον. Εάν θέλουμε όμως να διατηρήσουμε την φυλή μας, εάν θέλουμε να εξασφαλίσουμε ένα μέλλον για τα λευκά παιδιά, πρέπει να αποδειχθούμε καταλύτες ενός οργανισμού που θα μπορέσει να ανταπεξέλθει. Και αυτό δεν γίνεται να επιτευχθεί μέσω της αφοσίωσης σε λύσεις προβλημάτων άλλων εποχών, με μια δογματικότητα μάλιστα που εξυπηρετεί μόνο την διαιώνιση δομικών προβλημάτων.

Για μένα αυτό ακριβώς είναι το νόημα της αυτονομίας και όχι απλά η τακτική του leaderless resistance. Οι "αριστοκρατίες" του προπερασμένου αιώνα (στρατός, ευγενείς, αξιωματούχοι, εκκλησία) έγιναν κανίβαλλοι που στράφηκαν κατά των ίδιων τους των ανθρώπων. Η αυτονομία είναι ο φορέας μέσα από τον οποίο θα ξεδιπλωθούν οι δημιουργικές δυναμικές της φυλής μας και πάλι, εκτός των ορίων που τέθηκαν τους περασμένους αιώνες.

Θυμηθείτε... Είμαστε μια γενιά που κουβαλά όλα τα αμαρτήματα των προηγούμενων. Όσοι σήμερα είναι αφέντες της καθημερινότητάς μας είναι υπεύθυνοι για το κατάντημά μας. Ακόμα και στους μικρόκοσμους του υποτιθέμενου "χώρου". Ίσως λοιπόν και να είμαστε η καταραμένη γενιά... ή μήπως αυτοί που πρόκειται να ανατρέψουν τα πάντα;

Η φανέλα με το νούμερο 15"

ΔΗΜΗΤΡΗΣ και ΑΓΓΕΛΑ.

Αποφύγαμε από την αρχή της εμφανίσεως μας να τοποθετούμαστε στις εξελίξεις που αφορούν το "κυπριακό" καθώς και στις δηλώσεις των "πολιτικών" της νήσου. Η κάθοδος της καγκελλαρίου της Γερμανίας ήταν μια αφορμή για να δούμε για ακόμα μια φορά τον βασιλιά γυμνό.

Δήλωσε ο σύντροφος Δημήτρης στο καλωσόρισμα του μεταξύ άλλων προς την κα. Μέρκελ...

"Η κα Μέρκελ γνωρίζει καλύτερα από εμάς τι σημαίνει ομοσπονδία. Ζει σε μία χώρα που είναι η ιδανική ομοσπονδία, και καθοδηγεί μια τέτοια χώρα. Περίπου μία τέτοια ομοσπονδία θέλουμε να δημιουργήσουμε και στην Κύπρο..."

Και απάντησε η κα Μέρκελ :

"....όμως από πρακτική άποψη υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία είναι διαφορετικά στην Κύπρο από ό,τι ήταν στη Γερμανία, γι' αυτό αμφιβάλλω εάν θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τη γερμανική επανένωση ως μοντέλο..."



Γελάμε μέχρι να έρθει η μέρα της ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ.