Ποιος χρειάζεται το Προξενείο της Τουρκίας στην πόλη μας;
Υπάρχουν Τούρκοι υπήκοοι στη Θράκη;
Υπάρχουν τόσες γραφειοκρατικές διαδικασίες – ιδίως μετά την κατάργηση της βίζας για την Τουρκία – που δικαιολογούν μια τέτοια πολυπρόσωπη και πολυέξοδη υπηρεσία στην Κομοτηνή;
Υπάρχουν μειονοτικά δικαιώματα που, μέσα στη σύγχρονη Ελλάδα της ΕΕ, έχουν ανάγκη έναν τέτοιο «εγγυητή», όπως π.χ. τον βλέπουμε να τα προσφέρει στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν;
Ή μήπως η Συνθήκη της Λωζάνης, που η Τουρκία την έχει κάνει κουρελόχαρτο από την ημέρα της υπογραφής της, χρειάζεται την κηδεμονία του βιαστή της;
Η απάντηση είναι προφανώς αρνητική σε όλα τα παραπάνω, λέει η κοινή λογική.
Ποιος ο λόγος τότε της ύπαρξής του στη Θράκη;
Μήπως η συντήρηση ενός παρακρατικού μηχανισμού που οδηγεί τους μουσουλμάνους συμπολίτες μας σε γκετοποίηση;
Μήπως η δημιουργία / χειραγώγηση κάποιων μειονοτικών ηγεσιών για τον έλεγχο της μειονοτικής κοινωνίας;
Μήπως η μεθόδευση ενεργειών που εκτουρκίζουν Πομάκους και Ρομά για να δημιουργήσουν μέσα από αυτήν την εθνοκάθαρση «τουρκική μειονότητα»;
Όλα τούτα τα γνωρίζει πολύ καλά η τοπική κοινωνία, μα δεν μιλάει. Άλλοι λόγω οικονομικών συμφερόντων, άλλοι λόγω πολιτικών βλέψεων, άλλοι λόγω εφησυχασμού με το άλλοθι των «αρμοδίων» που δήθεν «ξέρουν τι κάνουν», δεχόμαστε όλοι την παρουσία του λύκου μέσα στο μαντρί.
Είναι όμως άμεση ανάγκη να γίνει ένας δημόσιος, δημοκρατικός διάλογος για το ζήτημα και η θρακική κοινωνία να εκφράσει τη βούλησή της. Χρειαζόμαστε ένα κοινωνικό κίνημα που θα προτάσσει τα αληθινά προβλήματα του τόπου, τα οποία έχουν φτάσει σε τέτοιον παροξυσμό, που η επίλυσή τους είναι όρος όχι μόνο συλλογικής αλλά και ατομικής προόδου κι επιβίωσης.
Η απομάκρυνση του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής είναι ένα τέτοιο μείζον θέμα που δεν μπορεί να σκεπάζεται διαρκώς από σιωπή. Αν είμαστε πράγματι κοινωνία πολιτών, έχουμε λόγο και πρέπει ν’ ακουστεί!
Σε μια ακόμα προσπάθεια φίμωσης της αντίθετης γνώμης από το καθεστώς, το Υπουργείο Δικαιοσύνης με εισήγησή του στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Νομικών προωθεί την ιδέα για κατάργηση της ανωνυμίας των blogs, προφανώς με αφορμή τις καταγγελίες του δημοσιογράφου Μακάριου Δρουσιώτη για απειλές κατά της ζωής του από ανώνυμο blogger.
Το διαδίκτυο είναι ο μόνος χώρος έκφρασης για όλες τις αντικαθεστωτικές φωνές, για όσους δεν έχουν πρόσβαση στα αστικά και ελεγχόμενα Μέσα Μαζικής Επαναπροσέγγισης και είναι ολοφάνερο πως το "δημοκρατικό" καθεστώς Χριστόφια ενοχλείται από το γεγονός αυτό.
Η ελευθερία της έκφρασης είναι μέρος της ιδεολογίας μας. Οι ιδέες μας κυκλοφορούν ελεύθερα πλέον εκτός των καθεστωτικών μέσων πληροφόρησης γιατί απλά μας αφήνουν αδιάφορους. Οι δράσεις μας – σε αντίθεση με τους μέχρι τώρα “συναφείς ιδεολογικούς σχηματισμούς” δεν θα πρέπει να έχουν ως κριτήριο, το “να παίξουν στις ειδήσεις”. Θα πρέπει να κρατούν τις γραμμές της δικής μας αισθητικής και να προβάλλονται από τα δικά μας μέσα και ο διαδικτιακός χώρος είναι ένα από τα μέσα αυτά.
Εμείς λέμε ναι στην ελευθερία των bloggers και όχι στη φίμωση!
Ακούμε τις τελευταίες μέρες πολλούς και διάφορους (μέσα σ’ αυτούς και η Τουρκία!) να επικαλούνται το διεθνές δίκαιο και τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία παραβίασε το κράτος του Ισραήλ όταν επιτέθηκαν Ισραηλινοί στρατιώτες σε πλοία εθελοντών που μετέφεραν εφόδια για ανθρωπιστική βοήθεια στη λωρίδα της Γάζας (πολλοί από τους επιβαίνοντες σκοτώθηκαν και όλοι οι νεκροί είναι Τούρκοι, αν αυτό λέει κάτι).
Το διεθνές δίκαιο επικαλείται όμως και το Ισραήλ! Τουρκία και Ισραήλ λοιπόν, δύο κράτη-σφαγείς των λαών μιλούν για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων!
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το κράτος του Ισραήλ είναι ένα κράτος-εγκληματίας που διαπράττει γενοκτονία σε βάρος του παλαιστινιακού λαού και κατέχει εδάφη που ανήκουν στους Παλαιστινίους. Δεδομένη είναι και η στήριξή μας στους αγωνιζόμενους Παλαιστίνιους που μάχονται ενάντια σε ένα κοινό εχθρό.
Ας μην ξεχνάμε (!) όμως ότι και η Κύπρος είναι ακόμα υπό κατοχή. Τα εδάφη της μισής μας σχεδόν πατρίδας είναι κατεχόμενα από τους Τούρκους, το δεύτερο σφαγέα και κατακτητή εδαφών που δεν του ανήκουν και ακούμε να επικαλείται τα ανθρώπινα δικαιώματα τις τελευταίες μέρες.
Σχόλια ή άρθρα σε ιστοσελίδες και πορείες συμπαράστασης προς τους την Παλαιστίνη θα δείτε πολλές. Για την Κύπρο… τίποτα. Για τους άμαχους νεκρούς της Παλαιστίνης θα ακούσετε πολλά δακρύβρεχτα λόγια. Για τους Έλληνες νεκρούς αμάχους του 1974 όμως, ελάχιστα. Βλέπετε έχουν περάσει 36 χρόνια και τα εγκλήματα της Τουρκίας δεν θα τα δούμε σε βίντεο να παίζουν το βράδυ στα δελτία ειδήσεων. Έχουν περάσει 36 χρόνια και έτσι λίγοι είναι που θυμούνται…
Έτος 2006. Αγία Πετρούπολη: Η ρωσική αστυνομία διενεργεί μεγάλης κλίμακας επιχείρηση εναντίον των Λευκών εθνικιστικών οργανώσεων εν όψει της Συνόδου των G8. Το νεοφιλελεύθερο image της κυβέρνησης «πρέπει να σωθεί με κάθε μέσο». Ακόμα κι αν αυτό υπαγορεύει τον θάνατο ενός νέου ανθρώπου με τον πιο απάνθρωπο τρόπο. Η Αγία Πετρούπολη πρόκειται να φιλοξενήσει την συνάντηση των ηγετών της παγκοσμιοποίησης, προερχόμενων από τα 8 πιο ισχυρά «βιομηχανικά» κράτη. Η κυβέρνηση θέλοντας να δείξει «καλό ευρωπαϊκό πρόσωπο», όφειλε να παρουσιάσει «έργα». Το διεθνιστικό δόγμα της «μηδενικής ανοχής στο ρατσισμό» εφαρμόστηκε στην πράξη... Ή αλλιώς, αυτό είναι το χρονικό ενός προμελετημένου εγκλήματος. Η αστυνομία ξέρει να «βγάζει από τη μέση» όσους περνάνε τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της σιωνιστικής επικυριαρχίας των ζωών μας και της εθνικής και ατομικής ελευθερίας.
Ο DmitriyBorovikov, μαζί με άλλους 5 συντρόφους, είχε ήδη κατηγορηθεί από την ρωσική κυβέρνηση ότι «διέδιδε μήνυμα εθνικιστικού μίσους και βίας». Ο Borovikov ήταν εκδότης των περιοδικών «Προϊόν Αγ. Πετρούπολης» & «Η Οργή του Περούν». Ήταν επίσης ενορχηστρωτής της προσπάθειας για την δημιουργία και εξέλιξη της skinhead ομάδας Shultz-88 και έγινε βασικός ηγέτης της εθνικιστικής οργάνωσης MadCrowd το 2002. Ρωσικές εθνικιστικές πηγές αναφέρουν ότι ο DmitriyBorovikov, ένας 22χρονος ακτιβιστής του Ρωσικού Κινήματος, δολοφονήθηκε από τις ρωσικές δυνάμεις ασφαλείας. Οι ίδιες πηγές δηλώνουν πως ο Borovikov δεν προσπάθησε να αποφύγει την σύλληψη και δεν υπήρξε «προειδοποιητικός» πυροβολισμός. Υπήρξε ένας και μόνο πυροβολισμός, στο πίσω μέρος του κεφαλιού του, κατά την δολοφονία του DmitriyBorovikov, όπως επιβεβαιώνει και η μαρτυρία της συντρόφου του. Οι ψεύτες της δημοσιογραφίας έσπευσαν να κατηγορήσουν τον θανόντα ότι επιτέθηκε πρoηγουμένως στους αστυνομικούς με μαχαίρι.
Ούτε προειδοποιητικές βολές στον αέρα υπήρξαν από την μεριά των αστυνομικών, ούτε σε κάποιο άλλο μέρος του σώματος όπως προβλέπει ο νόμος, ώστε να ακινητοποιηθεί ο «επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια.» Ο μπάτσος που σκότωσε τον σύντροφο μας δεν βρέθηκε ποτέ υπόδικος καθώς ο φάκελος της υπόθεσης έκλεισε «εντελώς συμπτωματικά». Η δολοφονία θεωρείται δεδομένη. Όπως και τα πολιτικά κίνητρα της....
Έπειτα από την δολοφονία του DmitriyBorovikov, η αστυνομία έθεσε υπό κράτηση τον RuslanMelnik, ηγέτη της Λευκής εθνικιστικής οργάνωσης MadCrowd. Σύμφωνα με το Πρακτορείο Ειδήσεων Interfax και με ρωσικές πηγές, το μέρος όπου βρίσκεται ο Melnik κρατείται κρυφό από την αστυνομία. Ο RuslanMelnik συνελήφθη από τις δυνάμεις ασφαλείας της Αγίας Πετρούπολης χωρίς κατηγορίες. Η σύλληψή του βασίστηκε σε μία λίστα παρακολούθησης της ρωσικής αστυνομίας όπου είχαν καταχωρηθεί τα ονόματα των DmitriyBorovikov και RuslanMelnik τον Δεκέμβριο του 2005. Σύμφωνα με τον κύκλο του Borovikov, «αυτός ο άνευ προηγουμένου φόνος θεωρείται από το εθνικιστικό-απελευθερωτικό κίνημα ως μία πράξη εκφοβισμού, μία προσπάθεια για παραδειγματισμό, καθώς η αστυνομία αγνόησε τους (δικούς της) επιχειρησιακούς κανόνες. Οι μπάτσοι ενήργησαν εκτός νόμου και σαφώς υπερέβησαν τα όρια εξουσίας τους». Είναι οι ίδιοι και απαράλλαχτοι μπάτσοι που υπηρετούν τον εβραίο δυνάστη σε κάθε πατρίδα...
Oι σύντροφοι σε ολόκληρο τον λευκό κόσμο οφείλουν να παίρνουν απαραιτήτως μέτρα προστασίας, να κάνουν την κατάλληλη προετοιμασία πριν από κάθε τι και να αποφεύγουν τις ομάδες περιπολίας της Σιωνιστικής Κατοχικής Αστυνομίας. Είναι προφανές πως στην Ρωσία και σε ολόκληρο τον κόσμο κανένα συνταγματικό δικαίωμα δεν αναγνωρίζεται στους οπαδούς της Εθνικιστικής ιδεολογίας. Παράνομες διώξεις, απαγορεύσεις, προσαγωγές, συλλήψεις και φυλακίσεις ακτιβιστών της Εθνικιστικής αντίστασης αποτελούν ήδη καθημερινότητα, ωστόσο η δολοφονία του Dmitriy είναι ενδεχομένως η πρώτη περίπτωση πραγματικής φυσικής εξόντωσης ενός υποστηρικτή ανεπιθύμητων ιδεών. Παρά το ενδεχόμενο να οξυνθεί αυτή η εκστρατεία φυσικής εξάλειψης των ακτιβιστών της Εθνικιστικής αντίστασης, το κίνημά μας δεν μπορούν να το σταματήσουν! Δεν υπάρχει όμως καμία αμφιβολία και πως κάποια μέρα αυτή η στρατηγική του πολιτικού τρόμου, που έχει εξαπολυθεί εναντίον της Εθνικιστικής Αντίστασης στη Ρωσία και σε ολόκληρο τον κόσμο, θα φτάσει σε ένα τέλος, όπως ακριβώς και η υπομονή του καταπιεσμένου λαού.
Έτος 2010: Είναι πασιφανές ότι η πολυεθνική συμμορία της Σιωνιστικής Κυβέρνησης Κατοχής έχει εξαπολύσει ένα κυνήγι μαγισσών εναντίον όλων όσοι αγωνίζονται για την απελευθέρωση της πατρίδας τους από τα σιωνιστικά δεσμά. Οι τύποι με τα μπλε, οι νεοταξίτες ανθρωποφύλακες, συνειδητοί και ασυνείδητοι, λειτουργούν ως εντεταλμένα όργανα της αστυνομίας της σκέψης και της δράσης, διαπράττοντας ειδεχθή εγκλήματα και φυσικά αδιαφορώντας πλήρως για την ανθρώπινη ζωή. Η σημερινή Ρωσία είναι μια Ρωσία του χαμαιλεοντισμού. Αλλάζει πολιτικά χρώματα προκειμένου να προσαρμοστεί στις συνθήκες που της επιβάλλει εκ των προτέρων ο Εβραίος δυνάστης. Το μοναδικό πράγμα το οποίο δεν θα μπορέσουν ποτέ να υποτάξουν είναι το όραμά μας για την ελευθερία την ατομική και την ανεξαρτησία των πατρίδων μας, την κοινωνική δικαιοσύνη, μέσα σε έναν λευκό κόσμο απαλλαγμένο ολοκληρωτικά από τους Σιωνιστές πάτρωνες. Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται...
